Leden van Neos en CORDTUCH krijgen tijdens het Noord Zuidpartnerschap de kans om persoonlijk met elkaar in contact te komen. Zo kunnen ze elkaar bevragen over de impact van hun bewegingswerk, in Vlaanderen en in Ecuador. Bovendien bieden ze elkaar steun die verder gaat dan louter het financiële: leden van de beweging wisselen kennis en ervaringen uit, vertrekkend vanuit hun eigen expertise, als ondernemer en als bewegingslid.
Het tegenbezoek van 3 Ecuadoranen aan Neos
Van 8 tot 21 december ontvangt Neos het bezoek van Olmedo Cayambe, Luis Guamanshi en Maria Saquisili. Alledrie zijn zij actief binnen CORDTUCH, de partner van Neos uit Ecuador. Ook Margarita Bustamante, adviseur van Trias in Ecuador, maakt deel uit van de delegatie. Gedurende 15 dagen zullen ze een bezoek brengen aan verschillende Neos-clubs. Ze wisselen uit over hoe de communicatie met leden en bestuursleden verloopt, hoe de samenwerking met de overheid wordt aangepakt en hoe elke beweging haar toeristische-culturele activiteiten invult.
Hieronder vinden jullie een verslag van de deelnemers.
Donderdag 8 december
Llegada a aeropuerto de Bruselas y nos recubio Jeroen can su proprio transporte muy amable nos traslado hasta el hotel en la ciudad de Bruselas. Llegada a hotel todo listo y despues una rica cena en restaurant.
We komen aan in de luchthaven van Brussel waar Jeroen van Trias ons opwacht met zijn leuke auto. Daarmee brengt hij ons naar ons hotel in Brussel. We komen aan in het hotel dat helemaal in orde is en eten er een lekkere maaltijd in het restaurant.
Vrijdag 9 december
Cambio de horario poco dificultad pero todo esta muy bien. Nos despertamos muy en la mañana tomomos el desayuno y podemos trasladar a los oficios del Trias con acompanamiento del Jeroen para mantener la reunion can el Senor Director del Trias. La reunion muy importante nosotros podemos presentar en diapositivos nuestro trabaja de la organizacion de la CORDTUCH y todo muy bien. Almerzo muy bueno con sandwiches y todos participamos. Despues en la reunion con Neos tambien presentamos la organizacion y todo muy bien en esta reunion muy importante las chicas traductoros muy claso.
Despues tambien visitamos la oficina de Trias es muy importante conocer su forma de trabajo. En muy tonde luvimos la oportunidad de visitar el centro de Bruselas muy lindo la visita conocemos muchas cosas nuevos en las constructiones historicas.
Het uurverschil is ‘s ochtend een beetje moeilijk, maar alles gaat goed. We verwachten veel van het bezoek, we nemen ‘s ochtends het ontbijt en vertrekken daarna naar de kantoren van Trias onder de begeleiding van Jeroen. We hebben eerst een kennismaking met de directeur van Trias. Het is een belangrijke vergadering en we krijgen de mogelijkheid om met een PowerPoint presentatie het werk van CORDTUCH toe te lichten. Met iedereen samen nemen we een lunch met broodjes. Tijdens de vergadering met Neos stellen we onze organisatie voor, met de hulp van de tolken die goed werk leveren. Daarna doen we een toer van het kantoor en leren we zo het soort werk dat zij doen, kennen. Daarna krijgen we de kans om het centrum van Brussel te verkennen en leren zo veel bij over de historische gebouwen.
Zaterdag 10 december
Salida a la ciudad de Gent, visitamos varios centros historicos y almuerzos tipicos. Gent es una ciudad muy bonito. En la tonde llegamos al lugar de evento organizado por Trias muy importante e esto evento participaran varios asistentes y la persona muy importante la presidente del Trias. En esto evento tambien participaran varios expositores dentro de esta participias tambien la CORDTUCH, muy importante tuve la oportunidad de exponer o presentar nuestro proyecto exitoso de turismo comunitario en el Ecuador muy importante. Tambien converse despues del debote con annuelas mass persones en el momento de la cena promoconando el turismo comunitario y envitando a Ecuador a visitar nuestros comunidades
We vertrekken naar Gent, waar we verschillende historische centra en de traditionele gerechten leren kennen. Gent is een heel mooie stad. Later wonen we het netwerk event van Trias bij. Verschillende medewerkers zijn er aanwezig, waaronder de voorzitster van Trias. Verschillende sprekers nemen deel aan een debat, waaronder CORDTUCH. Dat geeft ons de kans om ons belangrijke project rond gemeenschapstoerisme in Ecuador uit te leggen. Tijdens de receptie achteraf kunnen we napraten met verschillende personen en promoten we het gemeenschapstoerisme en nodigen we de mensen uit om onze gemeenschappen in Ecuador te bezoeken.
Zondag 11 december
Preparamos nuestro maletos y salimos a la cuidad de Hoogstraten pero antes llegar a esto ciudad visitamos a la otra ciudad Antwerpen muy importante de visitar el centro historico con constructiones muy interesantes. En la tonde llegamos a la ciudad de Hoogstraten en donde nos recubieras las familias para hospedar nos muy contentos nos encantramos. En este encuentro tambien nos espero la May, una persona muy didicado al apoyo y las 2 familias Eddy y Anna Y may con mucha omobilidad nos recibieron a sus casas. Estomos muy contentos porque nos dieron toda su omobilidad me siento mas que en mi casa estoy muy agradecido.
We pakken onze valiezen en vertrekken naar Hoogstraten. Maar eerst bezoeken we Antwerpen, een belangrijke stad, met een historisch centrum met verschillende interessante gebouwen. Daarna komen we aan in Hoogstraten, waar we onze gastfamilies ontmoeten. May Servaes, die heel veel helpt, en de gastfamilies, Eddy en Annie en May Van Riel ontvangen ons met veel gastvrijheid in hun huis. We zijn zeer blij met al die gastvrijheid en ik voel me meteen thuis.
Maandag 12 december
En las escuela nos recibio el Senor director xan su omobilidad y nos dio la oportunidad para participar el Restaunrante con los estudiantes de ultimo ano. Muy interesante de aprender sobre como administrar o manejor una restaurante : la hygiene, la manipulacion de los alimentos, uniformes en la cocina, planificocias, limpierza por todo el lugar, y los productos. Despues conocimos el tipo de servicio en un restaurante muy importante, como poner la mesa y posar los platos. Muy en la tarde visitamos algunas familias como mantener su estodia para los huespedes de agual forma todo planidficado y en ordem. Despues viajamos al campo para visitar los abeyas y socios muy interesante donde participan varios per somos y oportan con la economica para aydar a trabajor sociales muy importante todos estan muy congrametidos en apoyar.
Op Hotelschool Spijker worden we warm ontvangen door de directeur en krijgen we de kans om met de laatstejaars mee te draaien in het restaurant. Het is bijzonder interessant om te leren over hoe een restaurant te beheren en onderhouden: hygiene, de bereiding van het eten, de uniformen in de keuken, de organisatie, de netheid en de producten. Daarna leren we bij over de bediening in een chique restaurant, zoals hoe de tafel te schikken en hoe de borden te plaatsen. Daarna bezoeken we een Bed en Breakfast waar alles goed geregeld en in orde is. Daarna trekken we de velden in waar we de Neos leden ontmoeten in een bijenkwekerij.
Dinsdag 13 december
Desayuno todo listo al tiempo Salimos desde la casa a la Escuela con acompanamiento de Eduardo hasta la escuela Empezamos con la capacitacion en la Seccion «3 a las 9 de la manana con algunos temas . atencion al cliente hegiene limpieza el tema de la basura en cada lugar y la clasificacion de la basura reglamento de aplicacion estaba en la pared para informar su cumplimiento despues vistamos la bodega de los productos que nos indicaban estaban ubicados en cada sitio y existia una persona responsable quien controlaba los productos de su fecha de caducidad y recibir los productos buenos En esta escuela tambien lo importante que fue es el Director y cada profesor eran responsables y personas muy amables quienes nos ensenaron con toda paciencia
En la tarde salimos a visitar el molino natural de agua esto era muy importante de observar el trbajo tradicional de tipo natural esto tambien es muy importante quienes optaron en recuperar y valorar esta cultura
En este molino realizan el aciete de tipo natural sin danar al ecosistema de forma natural y despues regresamos a la casa de May para tener una rica cena
Het ontbijt verloopt op tijd. We vertrekken naar de school met Eddy. We volgen les met de derde graad rond enkele thema’s: klantvriendelijkheid, hygiene, netheid, elk gerecht verpakken in een aparte container, afval sorteren, stappenplannen en opvolgingsverslagen. Daarna bezoeken we de opslagkamer waar alles geïnventariseerd en waar één verantwoordelijke is die de producten controleert op hun houdbaarheid en zorgt dat ze goed zijn bij ontvangst. Daarna doen we een bezoek aan de school met de directeur. We worden door iedereen warm en geduldig ontvangen.
’s Avonds bezoeken we een watermolen. Het is voor ons belangrijk om dit traditionele werk te aanschouwen dat natuurlijk verloopt en oude gebruiken herwaardeert. Hier wordt koolzaadolie gemaakt, zonder het ecosysteem te schaden. Daarna gaan we naar May van Riel voor een heerlijke maaltijd.
Woensdag 14 december
Desayunamos en la manana y despues salimos al Colego con Eduardo y llegamos para tener la ultima capacitacion este dia tambien fue muy importante porque aprendemos a preparar el otro tipo de menu y tambien el otro tipo de servicio que es BUFFET era muy interesante de conocer como servir los tipos de comida a l cliente ya que el cliente podia escoger su comida a su gusto pero lo mas importante fue que todo estaba bien organizado y todo limpio en esta escuela tambien podemos vistar una panaderia y otros tipos de ensenanza a la ultima hora antes de despedir en la escuela el Sr Director tuvo la amabilidad de hacer conocer las instalaciones del plantel
En la tarde salimos a visitar la tienda de Comercio de Justo esta tienda tambien fue muy impotante porque era una tienda que vendia los productos organicos y los productos de las diferentes organizaciones que vendian a un precio justo los produstos ecologicos de calidad es posible que nosotros tambien vamos a plantear ana posibilidad de abrir una tienda en la ciudad de Quito para poder vender los productos de nuestros productores a un precio justo del productor al consumidor esto seria muy importante De igual forma vistamos las iglesias que tambien es muy importante para el turismo En la noche salimos a otra ciudad de Lier y llegamos para la cena en esta ciudad nos esperaron los diregente de Neos de esta localidad nos invitaron a una rica cena tambien son personas muy amables despues de la cena nos ubicamos en nuestras habitaciones para el descanso.
We ontbijten en gaan met Eddy Sabbe naar Het Spijker. Het wordt een belangrijke dag omdat we een ander soort gerechten leren bereiden voor een ander soort restaurant: buffet. Dit soort sevice is interessant om leren: het zijn andere gerechten en elke klant kan zijn eten zelf opscheppen volgens zijn keuze. Maar het belangrijkste is dat alles goed georganiseerd verloopt en dat alles netjes is. We kunnen in deze school ook een bakkerij bezoeken en andere leerwerkbedrijfjes. Voordat we vertrekken, krijgen we een rondleiding van de directeur.
Daarna bezoeken we een Fair Trade winkel. Dit is ook een belangrijk initiatief omdat het organische producten verkoopt en zaken van andere organisaties die tegen een eerlijke prijs zijn aangekocht. Misschien kunnen wij ook een gelijkaardige winkel opzetten in Quito waar we de producten van onze producenten tegen een eerlijke prijs kunnen verkopen voor producent en consument. ’s Avonds vertrekken we naar Lier waar de bestuursleden van Neos ons opwachten en uitnodigen voor een heerlijke maaltijd. Alweer zijn dit zeer vriendelijke mensen. Na het eten gaan we naar ons verblijf om te gaan slapen.
Donderdag 15 december
Al dia siguiente muy en la manana nos encontramos con nuesrto amigo traductor Pablo quien antes de salir a desayunar nos explico un poco sobre la visita que nos vamos a realizar y despues salimos a desayunar con muchas personas en sitio tan importante en donde en esta localidad ayudaban a las personas quienes no tenian un empleo prestando su servicio despues de desayuno Pabol empieza a realizar los recorridos por el centro historico de Lier que eran los lugares muy importantes que el Pablo nos explicaba de cada cultura en tonces esto tipo de visitas tambien es muy importante para el Turismo de visitar las iglesias Pabol era una persona muy amable y creativo quein nos pudo explicar con claridad toda las culturas pero lo mas importante fue que Pablo tenia muchos libros y tambien escrito en su papel para poder explicar este tipo de aprendizaje tambien es muy importante para el guia de Turismo de igual forma visitamos un pequeno Museo de Pequeno Mundo en este Museo nos explico varias culturas ancestrales de hace muchos anos como era la vida de antes nos parecio muy interesante para nosotros porque podemos implementar en nuestras comunidades un pequeno museo de nuestras cultara ya que este tipo de servicio nos apoyara mucho para la visita de los turistas despues de toda la visita con mucha pena nos despedimos y salimos a otra ciudad Zottegen para hospedarnos en un lugar de campesinos un sitio muy interesante estuvo muy bonito
De volgende morgen ontmoeten we onze gids en vertaler Paul die onsvoordat wij gaan ontbijten uitleg geeft bij ons bezoek aan Lier. Daarna ontbijten we met verschillende personen die verblijven in ‘De Brug’, waar oa mensen zonder job kunnen verblijven. Na het ontbijt doen we met Paul een wandeling door het historisch centrum van Lier. Bij de verschillende gebouwen krijgen we uitleg van Paul: zo’n vorm van bezoeken, zoals het bezoek aan kerken, is belangrijk voor het toerisme. Paul is een vriendelijke en creatieve persoon ons alles duidelijk uitlegt. Belangrijk voor ons is ook dat Paul veel boeken heeft gelezen als voorbereiding en alles op papier heeft staan: een goede tip voor onze gidsen. We bezoeken het poppenmuseum ‘De Kleine Wereld’ waar we verschillende aspecten van het leven vroeger kunnen zien. Dat is ook voor ons heel belangrijk omdat we in onze gemeenschappen ook een klein museum kunnen installeren dat onze cultuur uitlegt, wat goed zou zijn voor toeristen die ons bezoeken. Daarna vertrekken we naar Zottegem waar we verblijven in een heel interessant gastenverblijf bij landbouwers.
Vrijdag 16 december
Muy en la madrugada nos desayunamos y salimos a la ciudad y mantener la reunion en la Municipalidad con Neos y el Representante del Municipio y tambien con la CORDTUCH esta reunion fue muy interesante primero nos explico sobre el trabajo del Neos en esta localidad y de igual manera como tenian la relacion con la instituciones como de la municipalidad ya que este tipo de relacion era muy importante porque tenia el presupuesto defenido para apoyar al Neos en su presupuesto este tipo de relacion tambien seria muy importante para nosotros participar dentro del presupuesto del estado y ha ce podemos desarrollar mas nuestras comunidades
Despues retornos al sitio del campesino para tener un rico almuerzo con productos organicos de la zona esta eniciativa tambien fue muy importante de conocer y visitar sobre como desarrollar el tipo de trabajo en forma organica y de igual forma com vender los productos organicos del productor al consumidor el producto de calidad En Sitio tambien como centro de capacitacion y para los voluntario quienes querian aprender este tipo de trabajo estuvieron recibidos a personas de toda edad y de igual manera desarrollaban el Turismo Rural Esta incitiva tambien nos motivo de hacer estos tipos de trabajos en nuestras comunidaes para poder apoyar a muchas personas en nuestras localidaes con implementar el trabajo en produccion organica Despues de toda esta visita tambien salimos a visitar un lugar muy importante de trabajo que realizan la conservacion natural del agua un espacio muy inportante reconstruido por el gobierno ya que en este espacio brindan la capacitacion a toda la poblacion En la noche salimos a visitar un lugar en donde prestan el servicio a los mayores un espacio de igual manera muy importante y despues salimos en la noche a otra ciudad de PANNE y llegamos a casa de una familia en quedamos a hospedarnos una familia muy buena nos dio y recibio con tda la amabilida
Vroeg in de ochtend ontbijten we en trekken we naar de stad voor een vergadering op het gemeentehuis met een schepen, Neos en onszelf. Het is een zeer interessante vergadering.Eerst krijgen we uitleg over het werk van Neos in Zottegem en hoe hun relaties zijn met instellingen zoals de gemeente. Deze relaties zijn zeer belangrijk omdat ze Neos ook steun opleveren. Zulke relaties met de overheid zijn ook belangrijk voor ons omdat we met de steun van de overheid onze gemeenschappen kunnen ontwikkelen.
Daarna keren we terug naar de landbouwers van de Kollebloem waar we een heerlijke maaltijd krijgen met organische producten van het bedrijf. Het is een belangrijk bezoek om dit soort van organische landbouw te leren kennen en bezoeken. Ze verkopen hun kwalitatieve producten rechtstreeks aan de consument. Het bedrijf fungeert ook als stagebedrijf voor vrijwilligers die dit soort werk willen leren. Ze ontvangen ook mensen van alle leeftijden en ontwikkelen ook zo ruraal toerisme. Dit initiatief motiveert ook ons om dit soort werk te doen met organische landbouw en zo vele personen in onze gemeenschappen te steunen. Daarna bezoeken we een belangrijk initiatief van de overheid dat natuurlijke waterzuivering- en behoud toepast en de ganse bevolking informeert. ’s Avonds bezoeken we het OCMW waar de senioren veel steun krijgen. Daarna vertrekken we naar De Panne, waar we verblijven bij een familie die ons warm ontvangt.
Zaterdag 17 december
En la manana nos desayunamos y despues salimos a visitar con la delegacion del Neos de esta localidad para conocer el centro historico muy importante un lugar de Turismo nos infor mo que este stio es muy vistado por los turistas y de igual forma nos fuimos a pasear en los coches muy interesante nos devertimos mucho Despues salimos salimos a visitar a Alejandro un amigo Ecuatoriano y en este lugar Almurzamos este amigo estuvo muy contento de recibirnos y dejamos nuestra promocion de Turismo Comunitario y el muy gustuso quedo para promocionar nuestra proyecto
En la tarde regresamos a la casa y mantenemos la reunion con Presidente del Neos esta reunion tambien fue muy importante en donde el presidente nos explicaba claramente su trabajo de la organizacion y de igual forma nos explico con claridad las actividaes y la participacion del Neos y su relacion ante las instucines publicas para nosotros fue un aprendizaje muy importante de como poder participar ante las instituciones del Estado ya que esto nos ayudara mucho para el desarrollo de nuestras cominidades y de igual manera tambien como formar a los futuros lideres de la organizacion esto es muy importante y siempre trabajar con las propuestas claras :
‘s Morgens ontbijten we en daarna vervoegen we de Neos delegatie van De Panne om het belangrijke historische centrum te bezoeken. Een gids van de dienst toerisme legt ons uit dat deze plaats veel toeristen aantrekt. Daarna gaan we zeilwagenrijden, waar we ons heel erg mee amuseren. Daarna gaan we frietjes eten bij onze landgenoot Alexandro. Hij is zeer blij ons te ontvangen en wij maken promotie voor het gemeenschapstoerisme. Hij is heel enthousiast en wil ons project zeker promoten.
In de namiddag gaan we terug naar ons logies om te vergaderen met de voorzitter van Neos. Dit is weer een zeer belangrijke vergadering voor ons. De voorzitter legt ons duidelijk de werking en activiteiten van Neos uit. Ook de participatie en relaties van Neos met de overheid komen aan bod.Hier leren we veel van bij over hoe we de overheid kunnen betrekken omdat die ons veel kan helpen om onze gemeenschappen te ontwikkelen. We leren ook hoe we de toekomstige leiders van de organisatie kunnen vormen en dat we altijd met duidelijke voorstellen naar de overheid moeten stappen.
Het studiebezoek van Neos aan CORDTUCH
Een eerste stap in deze uitwisseling was het studiebezoek. In de eerste twee weken van mei brachten May Servaes, ondervoorzitster van de Nationale Raad van Bestuur van Neos en voorzitster van de Werkgroep Trias binnen Neos, en André Brunfaut, bestuurslid bij Neos Vichte, een bezoek aan Cordtuch. Zij gingen er Neos voorstellen en kennismaken met de werking en structuur van hun Ecuadoraanse partner.
Hieronder enkele sfeerbeelden en een verslag van de kennismakingsreis van May en André.
Dag 1: een ontstuimig vertrek
Geduld wordt beloond. Het was nochtans een vermoeiende reis geworden. Om 6:00 hadden we afspraak gegeven in de luchthaven van Zaventem. We, dat zijn May Servaes, ondervoorzitster van Neos, André Brunfaut, bestuurslid van Neos Vichte en Jeroen Weckhuysen, Noord-Zuidadviseur voor Neos bij Trias. De bestemming was Ecuador, waar we de mensen van CORDTUCH, de partnerbeweging van Neos, zouden ontmoeten. Maar de reis verliep zoals gezegd niet zonder moeilijkheden. In Brussel vertrok de vlucht op tijd, in Madrid was er een voorziene overstap. Dat met een beetje haast, om zeker op tijd te zijn voor de inscheping voor de vlucht naar Quito. Bijna zaten we op deze vlucht. Bijna, want net voor het binnenstappen van het vliegtuig werd iedereen terug uitgenodigd in de vertrekhal. Technische problemen. 4 uur hebben we gewacht. Dan was er een vervangingsvliegtuig gevonden. Daarmee goed vertrokken, maar eenmaal in de lucht hoorden we dat deze vlucht niet langer zou landen in Quito, maar door zou vliegen naar Guayaquil (een havenstad, en meteen de grootste stad in Ecuador).
Ietwat vermoeid komen we dan aan in Guayaquil, we passeren de douane, verzamelen onze bagage, om daarna opnieuw in te checken voor een vlucht van Guayaquil naar Quito. We maken ons een beetje zorgen, want daar wachten Margarita, de Trias-adviseur die onder andere CORDTUCH begeleidt en de mensen van CORDTUCH op ons. We hebben ondertussen toch al een vertraging van 6,5 uur opgelopen. Het weer speelt ook even spelbreker: door de hevige regens is de luchthaven van Quito tijdelijk gesloten, en kan onze vlucht dus niet opstijgen. Maar ons geduld wordt beloond: een halfuurtje later stijgt het vliegtuig met bestemming Quito dan toch nog op. Daar aangekomen, krijgen we echter nog een laatste tegenvaller te verwerken: blijkbaar is onze bagage niet met ons meegereisd. De volgende dag zullen we die aan de luchthaven moeten komen ophalen.
We zijn dan ook meer dan blij om de medewerker van CORDTUCH en onze gids voor de rest van de reis, en Margarita te begroeten aan de uitgang. Ook zij hebben de regen getrotseerd en 8 uur op ons staan wachten. Hun hartelijke begroeting stelt ons gerust. Het laat ons de moeilijke aanloop al snel vergeten. We kijken uit om ook de andere mensen van CORDTUCH te mogen begroeten. Vanaf morgen zijn we in Riobamba, in de Andes. We zullen nader kennis maken met de werking van CORDTUCH. We zullen meegaan op de dagtochten die ze organiseren, logeren in de guesthouses die ze samen uitbaten, deelnemen aan de culturele activiteiten waarmee ze de tradities van de indianen in de Andes in ere herstellen. Tijdens gesprekken met de leden, bestuursleden en personeelsleden zullen we vernemen hoe de activiteiten van CORDTUCH extra inkomsten geven aan de boerenbevolking, hen toelaat hun toekomst zelf vorm te geven. En we zijn zeker enkele raakpunten te vinden met het werk van Neos. Zo kunnen we de basis leggen voor een uitwisseling tijdens de komende jaren.
Het ziet er goed uit. Het contact met Miguél, onze gids, en Bernardo, de chauffeur, verloopt gemoedelijk. Ze vergezellen ons naar het hotel in het historisch centrum van Quito. We zijn maar wat blij om eindelijk in bed te kunnen kruipen. Het was geen makkelijke reis, maar het ziet er goed uit voor de komende dagen. We kunnen niet wachten om in Riobamba te geraken. Maar we zijn gerust. Want geduld wordt beloond.
Dag 2: de eerste kennismaking met CORDTUCH
- © Trias
Onze nachtrust is kort. Om 1:30 plaatselijke tijd hebben we het hotel bereikt. Slaapdronken, want als je er rekening mee houdt dat het in Ecuador 7 uur vroeger is dan in België, en het voor onze interne klok dus 8:30 inde ochtend is, begrijp je dat we naar een bed verlangden. Maar het ochtendverkeer van Quito herinnerde ons er al vroeg aan dat alweer een nieuwe dag begon. Na een deugddoend ontbijt ons eerst punt op het programma: de bagage gaan halen. Geen sinecure, want de bagagecontrole in de luchthaven is bijzonder streng en wou ons pas naar de bagageband laten gaan, als ze zeker waren dat het onze bagage was die er ronddraaide. Maar uiteindelijk hebben we de bagage gevonden en konden we eindelijk aan ons gewone programma beginnen.
Om 12:00 was het zover, we waren klaar om te vertrekken naar Riobamba, een rit van ongeveer 4 uur. Eerst werden we vergast op een indrukwekkend uitzicht vanuit de bergen op de hoofdstad Quito. Dan volgende een opeenvolging van prachtige natuurlandschappen, met onder andere de vulkanen Cotopaxi en uiteindelijk de Chimborazzo, die uittroont boven Riobamba (en ook de hoogste berg in Equador). Naar het einde van de rit klaarde ook het weer op, zodat we konden genieten van de prachtige vergezichten. Aangekomen in Riobamba ontmoetten we in een restaurant Lieve, regiocoordinator voor de Andes bij Trias en zagen we Margarita, de adviseur voor CORDTUCH, terug. Het oponthoud met de bagage had er helaas voor gezorgd dat we pas heel laat waren aangekomen. Daardoor werden de voorstellingen van CORDTUCH en Neos verplaatst naar de volgende dag. ZO konden we nog even eerst naar het hotel gaan, om te genieten van een douche en eindelijk onze tanden te kunnen poetsen. Het hotel Rincón Alemán viel meteen in de smaak. Van dit moment van rust maakte André gebruik om mijn welkomstwoord voor de Neos presentatie te vertalen naar het Spaans, zodat ik de mensen op zijn minst in hun taal kan begroeten.
Om kwart voor 8 waren onze gids Miguél en Bernardo op post om ons op te halen voor een kennismakingsdrink in het restaurant ‘il Dellirio’. De ganse delegatie van CORDTUCH wachtte ons daar op. Olmedo, de voorzitter, een hartelijke, goedlachse en gedreven man. Miguelangél, de penningmeester en een rasechte indiaan. Myriam, de manager van Puruha Razurku, de commerciële vleugel van CORDTUCH. Lieve en haar echtgenoot Jaime en ten slotte Margarita.
Het werd niet alleen een zeer gezellige avond, maar ook zeer interessant. Olmedo heette ons welkom en gaf meer uitleg bij het werk van CORDTUCH. Miguelangél, Myriam en Margarita lichtten daarna verder toe. Ikzelf gaf daarna wat meer uitleg over het doel en opzet van CORDTUCH. Het was een gezellige en interessante avond en een goede voorbereiding op morgen. Tussen haakjes: ik spreek wel geen Spaans, maar versta steeds meer. Ik deed ook al meteen een belofte: als ik terug kom, wil ik zeker Spaans met hen spreken.
Dag 3: de eerste indrukken
- © Trias
De dag begint met een rondleiding op het kantoor van CORDTUCH. Daar worden we begroet door Myriam die ons haar kantoor laat zien. Miguelangel geeft ons daarna een rondleiding in het museum van CORDTUCH, gewijd aan de volkscultuur. We maken kennis de kalender van de indianen in de Chimborazzo (gerangschikt volgens de verschillende seizoenen), de belangrijkste feestdagen (en hoe de oude feesten een nieuwe christelijke invulling hebben gekregen). Miguelangel vertelt ook over hoe hij gehuwd is, zijn vrouw gekozen werd door zijn ouders, en dat hen een peter en meter uit de gemeenschapwerd toegewezen om het jonge koppel bij te staan. Ook de landbouwgewoontes en de ceremonies die erbij komen kijken, worden voor ons uit de doeken gedaan. Tenslotte bezoeken we een nagebouwde traditionele woning met daarin verschillende traditionele gebruiksvoorwerpen.
Dan volgt de kennismaking met het werk van CORDTUCH. Olmedo, de voorzitter legt met zijn gebruikelijke enthousiasme uit waarvoor CORDTUCH staat en waarvoor ze willen gaan. Zelfs als je geen Spaans verstaat, kan je niet voorbijgaan aan het idealisme, de gedrevenheid waarmee hij zijn verhaal vertelt. Het is duidelijk dat hij goed weet waarmee hij bezig is en wat hij wil. Het werkt aanstekelijk. Lieve geeft daarna uitleg bij het werk van Trias in Ecuador. Hoewel we Trias al kenden, leerden we ook nieuwe zaken. Myriam stelt vervolgens het aanbod van het reisbureau van CORDTUCH voor. En tenslotte is het onze beurt. We zien meteen enkele aanknopingspunten rond belangbehartiging: hoezeer dit deel uitmaakt van het werk van alllebei de organisaties, het belang om dynamiek te creëren in de beweging, het nut om conferenties te organiseren rond belangrijke thema’s samen met externe partners (zoal s de pensioendebatten). De mensen van CORDTUCH appercieerden ook het belang dat Neos hecht aan het versterken van de basis en de communicatietechnieken naar en in de lokale clubs (Neos magazine, de folders van het jaarprogramma bijvoorbeeld). Inde toekomst kunnen we over deze zaken misschien verder uitwisselen.
Daarna vertrekken we voor een korte rit naar het dorp Palacio Real, waar de plaatselijke afdeling Sumak Kawsay werkzaam is. Sumak Kawsay heeft haar werking opgezet rond de Lama. We krijgen eerst een rondleiding in een museum gewijd aan de Lama, daarna worden we vergast op Lamavlees in het mooi onderhouden restaurant. Daarna maken we een korte wandeling met de Lama, langs een pad met enkele mooie uitzichtpunten. Onderweg krijgen we van Flor, onze gids, uitleg bij de verschillende landbouwgewassen en medicinale planten. Achteraf kunnen we terugblikken op een prachtige wandeling en een interessante kennismaking met de bijzondere plaats die de Lama heeft. We merken ook dat de mensen duidelijk vereerd zijn door onze interesse in hun cultuur. We zijn getroffen door de netheid van de infrastructuur, met de mooi onderhouden gebouwen, de nette inrichting.
Daarna rijden we verder richting Chimborazzo om te stoppen bij de OTC Razu Nan. Daar worden we opgewacht door een vrouwengroep die schapenwol verwerkt tot truien, tassen, sjaals,… We krijgen uitleg bij het hele proces, van het scheren tot het weven of breien. Zelf kunnen we onze vaardigheden testen op het spinwiel of weefgetouw. Geen onverdeeld succes. Eubenia, de voorzitster, legt ons uit dat de vrouwengroep nog enkel produceert voor de toeristen in de geusthouses (zoals die van CORDTUCH). Daar krijgen ze een betere prijs voor hun werk dan op de markt in Riobamba. Daarna legt Manuel, de voorzitter van RazuÑan uit wat de ervaringen met gemeenschapstoerisme zijn in de plaatselijke gemeenschap. We krijgen een verhaal van wereldverbeteraars te horen, van mensen die met weinig middelen toevlucht zoeken tot elkaar om toch iets te doen voor de gemeenschap. Mensen die het moeilijk hebben om rond te komen, moeten rondtrekken om werk te vinden in de landbouw of in de bouwsector in de stad, maar dat veranderen door samen een project op te zetten ten goede van de gemeenschap. Ik krijg er een goed gevoel bij.
Na het avondmaal (een heerlijke soep) worden we vergast op een privéfeestje. De lokale jeugdband speelt voor ons de traditionele feestmuziek, waarbij ook wij de benen niet kunnen stilhouden. Het is fijn om te horen dat ook voor de jeugd nuttige projecten worden voorzien. Een mooie afsluiter van een boeiende dag.
Dag 4: de beklimming van de Chimborazzo
- © Trias
's Ochtends worden we door Olmede gewekt door het ontbijt. Daarna vertrekken we verder naar de Chimborazzo. Daar bevindt zich Casa Condor, een andere plaatselijke afdeling van CORDTUCH. Eerst brengen we er een bezoek aan de plaatselijke school, deels gesteund met opbrengsten uit de activiteiten van Casa Condor. De school is verplicht voor kinderen van 5 tot 10 jaar. De directeur begroet ons, net als de leraar. Het klasje geeft wel een beetje een rommelige indruk. De kinderen van verschillende leeftijden lopen er in en uit. Het meerendeel van de kinderen komt uit eenoudergezinnen of zijn wezen.
Na dit bezoek trekken we naar de berg Chimborazzo. Het is een tocht langs een verwaarloosde weg, vol putten en greppels van het regenwater. De omgeving doet denken aan een maanlandschap. We gaan tot een hoogte van 4850m., dus in de ijle lucht, waardoor we vanzelf korter gaan ademen. De berg zelf geeft een majestueuze indruk. We hebben geluk, op bepaalde momenten ligt de besneeuwde top in de zon: grandioos. Terug beneden kunnen we onmiddelijk aan tafel voor quinoasoep, gevolgd door varkensvlees met rijst en groenten als hoofdgerecht. Na het middagmaal maken we kennis met het bestuur van Casa Condor: de voorzitster ANgela, de coördinator Rosa, Mariangela deondervoorzitster, Manuel, de secretaris en José, Theresa, Maria Concepcion en Maria Martina, de rest van het bestuur.
Rosa vertelt als eerste: met de steun van een Canadese organisatie werd het eerste gebouw opgetrokken in de vorm van een condor (een heilige vogel bij de plaatselijke bevolking). Daarna zijn er verder op eigen kracht kleine cabanes bijgebouwd om nog meer toeristen te kunnen ontvangen. Mensen uit de eigen gemeenschap hebben de gebouwen neergezet. Eens in de week komt een vrouwengroep langs om hun werk te demonstreren en hun artisanaat te verkopen aan de toeristen.
De inkomsten worden oa gebruikt om de gebouwen te verbeteren en nieuwe toe te voegen. Want steeds meer toeristen komen langs, in die mate zelfs dat Casa Condor bij andere lokale afdelingen van CORDTUCH op zoek moet gaan naar accomodatie voor de toeristen die bij hen niet terecht kunnen. De crisis is echter ook hier voelbaar, het aantal toeristen loopt terug.
CORDTUCH begeleidt de lokale afdeling door promotie te voeren voor de guesthouse en de tochten die de gidsen van Casa Condor begeleiden. CORDTUCH legt ook contacten met andere organisatie, zodat toeristen die daar op bezoek gaan kunnen doorverwezen worden. CORDTUCH helpt ook bij het netwerken met interessante investeerders of reisorganisaties. CORDTUCH helpt ook mensen om aan de polytechnische school een opleiding tot gids te volgen, zodat ze een certificaat kunnen behalen bij de overheid. CCORDTUCH help took met vormingen over klantenbeleid, boekhouding, het uitwerken van toeristische paketten.
De gemeenschap is een sterke voorstander van een ernstig milieubeleid en proberen hiervan ook de lokale overheid te overtuigen. De gemeenschap pleit voor het behoud van de belangrijke veenvegetatie in de bergen (die het overtollige water vasthoudt en langzaam vrijgeeft), een goede begrazing met alpaca's ipv schapen (die de grassen met wortel en al opeten). Maar daarin moet ook de overheid een rol spelen, en die wil niet mee. De mensen van Casa Condor zouden ook de technische kennis om water te zuiveren willen verwerven in samenwerking met de overheid. Maar ook daar aarzelt de overheid.
De mensen van Casa Condor zijn ambitieus: ze willen groeien op nationaal, maar ook op internationaal vlak. Zo willen ze de toekomst van hunzelf en van hun kinderen veilig stellen. De inkomsten uit de activiteiten komen immers ten goede van de ganse gemeenschap (via een fonds dat bijvoorbeeld wordt gebruikt om de school te verbeteren of waterwerken te doen).
Manuel vertelt dat hij het belangrijk vindt om de eigenheid van de indianen te bewaren. Hij vindt het belangrijk om de taal, kleding en eetgewoontes te waarderen. De artisanale producten zou hij graag ook in andere provincies of zelfs internationaal willen verkopen.
Uiteindelijk hopen de mensen van Casa Condor de emigratie uit te streek te stoppen. Door werk te voorzien in eigen streek en door te investeren in het verfraaien en verbeteren van de omgeving wil Casa Condor dat realiseren.
Dag 5: dineren bij kaarslicht
- © Trias
Na het ontbijt in Casa Condor nemen we afscheid van het prachtige uitzicht op de Chimborazo en rijden we terug naar Riobamba. In het kantoor van CORDTUCH stelt Myriam het voorstel voor de inleefreis aan ons voor. Op basis van onze ervaringen de voorbije dagen kunnen wij onze opmerkingen maken. CORDTUCH zal zo een nieuw voorstel uitwerken, met meer rustdagen, extra bezoeken aan enkele steden, kortom ietwat minde drukte. Na de lunch zetten we aan voor Capironha, een kleine gemeenschap aan de Napo rivier in de Amazone.
De autorit van ongeveer 5 uur zal ons van een hoogte van ongeveer 2500 tot 500 m brengen en langs een prachtig landschap van diepe dalen, spectaculaire watervallen en een weelderige tropische vegetatie. Tegen 7 uur, in het duister (hier wordt het rond 6 uur donker) bereiken we Tena, waar het hoofdkantoor van RICANCIE zich bevindt. RICANCIE is een partner van CORDTUCH. Samen bieden ze reizen bij de plaatselijke gemeenschap aan, CORDTUCH in de centrale Andes, RICANCIE in de Amazone. De voorzitter van RICANCIE zal ons vergezellen voor de rest van de rit. Deze zal ongeveer een uur duren, langs een hobeligge weg van grote keien. Onze eindbestemming zullen we echter nooit bereiken.
Op 600 meter van het gastenverblijf blijven we staan. In de het licht van de koplampen van onze auto zien we een wit paard, daarachter snelstrompend water. Door de overvloedige regens in de voorgaande dagen is een kleine stroom aangegrooeid tot een flink riviertje waar we met onze auto niet doorheen raken.
De optie van een oversteek per kano laten we terzijde en we besluiten om naar de dichtstbijgelegen andere gemeenschap van RICANCIE te gaan, op ongeveer 40 minuten rijden van daar. Eén klein nadeel: met uitzondering van Capironha (onze bestemming) hebben geen van de gemeenschappen waarmee RICANCIE werkt, electriciteit. Ons avondmaal neen we dus bij kaarslicht, alvorens we ons bij het licht van zaklampen en kaarsen te slapen leggen voor een goede nachtrust.
Dag 6: chicha en warme baden
- © Trias
Wakker worden in primitieve omstandigheden in de gemeenschap Machucuy Yacu met kaarslicht heeft zo zijn charme en is een belevenis op zich. Na het ontbijt haalt een van de gidsen van RICANCIE, Javier, ons op om kennis te maken met hun typische landbouw. We zien hoe yucca (een wortelgewas zoals maniok in Afrika) wordt gestampt en gedrenkt tot een drank 'Chicha'. Het drankje kan gefermenteerd worden, het alcoholgehalte kan dus aardig oplopen. We zien het ganse proces, van het koken van de wortels, het stampen ervan, tot het kneden en drenken. We mogen ook proeven van het drankje. Het smaakt een beetje zurig, maar is een goede dorstlesser. Daarna laat Javier ons zien hoe de yuccawortel uit de grond wordt gehaald en hoe een stek, waarna de wortels groeien, wordt gepland. Hij gidst ons ook naar een bron van mineraalwater en land de 'drakenbloed' boom, waarvan het vocht als pommade wordt gebruikt om wondes te verzorgen.
Daarna nodigt Javier ons uit in zijn woning. Zijn vrouw toont ons hoe ze van de vezels van een agaveplant touwtjes kan maken. Vervolgens maakt ze met kralen gemaakt van gekleurde bonen typische juweeltjes.
We lopen langs de verschillende huizen in de gemeenschap: er zijn verschillende woonhuizen in hout, een kerk, een dispensarium, een lagere school, een kindercrèche en een ruimte waarin de hele gemeenschap geregeld verzamelt om het gemeenschapsleven te bespreken en belangrijke beslissingen te treffen. Vanop een afstand zijn we getuige van zo'n vergadering. Jong en oud, man en vrouw zijn verzameld en nemen het woord. De 'Presidente' leidt de vergadering in goede banen.
Iets later worden ook wij uitgenodigd in de vergadering. De president legt uit dat RICANCIE 20 jaar bestaat. Ervoor waren het merendeel van de inwoners tewerkgesteld in de hout-, olie of cementindustrie in de omgeving. Dat leidde tot problemen:de gemeenschap raakte verdeeld omdat de arbeidsplaatsen er beperkt zijn en de concurrentie daarom groot. Het milieu had sterk te lijden onder deze industrieën. Daarom besluiten 30 gemeenschappen uit de regio om deze industrieën de rug toe te draaien en zich te begeven in het gemeenschapstoerisme. De mensen uit de gemeenschappen worden hierin tewerkgesteld. Na aftrek van de lonen wordt de opbrengst geïnvesteerd in de gemeenschap. (Hier zijn de school en het dispensarium getuige van deze werkwijze). Het blijkt geen eenvoudige klus: de mensen hebben geen opleiding toerisme gevolgd, de juiste cabannes bouwen blijkt niet vanzelfsprekend. Enkele gemeenschappen trekken zich terug tot er 8 overblijven. Zij zijn verenigd in RICANCIE. Net als CORDTUCH zorgt RICANCIE dat de kandidaat-gidsen uit de gemeenschappen vormingen kunnen volgen, geeft infomatie hoe de infrastructuur moet worden aangepakt. RICANCIE zorgt (ook weer zoals CORDTUCH) voor de promotie en bouwt een netwerk met partners op nationaal en internationaal vlak.
De President legt uit dat erkenning door de overheid lange tijd een probleem was. Toerisme ingericht door een gemeenschap ipv privépersonen werd lange tijd niet erkend. Daarom richtten 80 organisaties waaronde RICANCIE en CORDTUCH een nationale koepel FEPCI op om bij de overheid te pleiten voor een betere regelgeving. Met resultaat: RICANCIE en CORDTUCH zijn al 4 jaar officieel erkend. FEPCI heeft nu een permanente vertegenwoordiger bij het ministerie van toerisme.
De president legt uit dat hun initietief niet dezelfde doelen als het luxetoerisme ambieert. Het is niet de bedoeling zoveel mogelijk toeristen aan te trekken, maar om het evenwicht in de gemeenschap te bewaren. De initiatieven zijn tevreden als ze 2 tot 3 groepen per maand kunnen ontvangen in hun gemeenschap. Zo kunnen de mensen die betrokken zijn bij de initiatieven een extra inkomen verdienen, maar tegelijkertijd ook hun andere werk (landbouw, artisanaat,...) blijven doen. Maar de winst kan wel geïnvesteerd worden in de gemeenschap. De initietieven zorgen ook voor de opwaardering van de taal, de traditionele muziek en gewoontes. Hij vertelt dat dit ook zorgde voor een herwaardering van de oudere als overdrager van de tradities van de voorvaderen. De harmonie en rust in deze gemeenschap maakt alleszins indruk op de ons. Dat maakt het niet makkelijk om deze plaats te verlaten.
We laten de natuurpracht van de Amazone achter ons en trekken langs een adembenemend landschap vol watervallen en weelderige vegetatie terug de Andes in. We stoppen in Papallacta, een stad gekend voor zijn thermen met warm water vanuit een nabij gelegen vulkaan. Het wordt een avond van weelde en luxe, na de primitieve toestanden in de Amazone.
Dag 7: verblijven bij families
- © Trias
De reis van Papallacta naar Otavalo verloopt met hindernissen. We moeten een omweg maken omdat hier en daar wegblokkades zijn opgeworpen. Vandaag wordt in het Congres namelijk de waterwet gestemd die bepaald hoe het beheer van het water wordt geregeld. De indianenbevolking is het niet eens met het voorstel zoals het nu voorligt en laat zo haar stem horen. Onderweg zien we ook veel serres voor de bloemenindustrie staan. Miguél legt uit dat deze industrie (vooral exportgericht) extra deviezen binnenbrengt, maar dat de plaatselijke bevolking er niet zo gelukkig mee is. De chemicaliën die erin worden gebruikt hebben negatieve gevolgen voor de arbeiders en de omgeving. Het water gaat bijna volledig naar de bevloeiing van deze serres. De landbouwers die errond wonen, hebben te kampen met waterterkorten.
In Otavalo bezoeken we na de lunch de kantoren van Runa Tupari, een andere partner van CORDTUCH. Zij organiseren verblijven in cabannes bij de plaatselijke bevolking. Er zijn 5 gemeenschappen die zulke cabannes hebben gebouwd: Santa Barbara (waar wij zullen verblijven), Morochos, la Calera, Conbamba en Chilcabamba. De laatste gemeenschap is langzaam haar eigen weg aan het gaan. In Otavalo bezoeken we ook nog de kleurrijke Plaza de los Poncho's.
In Santa Barbara logeren we bij Digna en Ernesto en hun 2 dochters Chaita en Karin. Bij aankomst worden we al onmiddelijk ingeschakeld in het dagelijkse plattelandsleven. We gaan voedsel snijden voor de cavia's (zoals bij ons konijn hier een delicatesse die bij feesten wordt gegegeten). Nadien helpen we bij de bereiding van het eten.
We voelen ons meteen thuis bij deze mensen, we wisselen indrukken uit en praten over het leven in Ecuador en in België. Ook de fotoalbums worden bovengehaald. Het is een zeer rijke ervaring. De cabanne die in de tuin is gebouwd is eenvoudig maar piccobello in orde. Hopelijk kan dit project groeien. Het is een zeer aparte vorm van toerisme.
Dag 8: energieke watervallen en pracht en praal
- © Trias
We nemen afscheid van Digna, Ernesto en hun gezin. Fausto, de coordinator van RICANCIE en onze gids voor deze voormiddag, neemt ons mee naar de Peguche watervallen, een half uurtje reizen van ons gastgezin. De Peguche watervallen zijn zeker niet de hoogste watervallen in Ecuador. Met hun 20 meter zijn ze alleszins kleiner dan de spectaculaire watervallen die we zagen onderweg van en naar de Amazone. Verscholen in het groen, zijn ze wel heel mooi. En vooral: ze hebben een bijzondere betekenis voor de indianen uit de buurt van Otavalo. Fausto legt uit dat deze watervallen gekend zijn voor hun energie-opwekkende krachten.
Van heinde en ver komen mensen naar hier om te baden in de watervallen of in de rivier waarin ze uitmonden. Op bijzondere feestdagen (voornamelijk op 21 juni, dus bij equinox) verzamelen hele dorpsgemeenschappen voor een bedevaart naar deze watervallen. Een sjamaan verzorgt de nodige rituelen, vergezeld van de juiste muziek en dansen. Daarna nemen de aanwezigen een zuiverende en stimulerende kuur in de watervallen en de rivier. Fausto blijkt de ideale gids om ons deze rituelen uit te leggen. Hij geeft meer informatie over de cultuurverschillen tussen de verschillende indianenvolkeren in de regio en over de spanning tussen het behoud van de originele rituelen en de christelijke invulling die er gedeeltelijk aan wordt gegeven. Hij legt uit dat het voor de leden van Runa Tupari belangrijk is om deze diversiteit te bewaren en beschermen.
We rijden terug naar Otavalo om er souvenirs te kopen op de Plaza de los Ponchos. We hebben een ruime keuze uit het plaatselijk artisanaat: poncho’s, hangmatten, Panama hoeden, beeldhouwwerk, schilderijen, sierraden,… alle om het kleurrijkst. We eten onze lunch in het restaurant vlakbij en maken ons klaar voor de terugreis naar Quito.
De wegblokkades van de voige dag zijn bijna volledig opgeruimd. De overheid verzekert de vrije doorgang. Toch besluiten onze chauffeur Bernardo en onze gids Miguel geen risico’s te nemen en terug te reizen via secundaire wegen. Het blijken zandwegen die zich de bergen inslingeren. Langs spectaculaire uitzichten bereiken we na 4 uur onze eindbestemming.
We krijgen even tijd om het stof uit onze haren te wassen, om daarna een rondleiding te krijgen in Quito. Het is half zeven, wat hier wil zeggen dat de duisternis valt. Dat blijkt echter geen bezwaar om van deze stad te genieten. De witgekalkte facades van de koloniale gebouwen worden er misschien nog imponerender door. De pracht en praal steekt een beetje af tegen de eenvoud die we ervaarden in de voorbije dagen. Het maakt de ervaring alleen maar rijker. We besluiten dat de mensen van CORDTUCH gelijk hebben: de variatie in Ecuador is onvoorstelbaar. De verschillen in de prachtige landschappen, de bijzonderheden van de verschillende volkeren, het samenspel tussen de indianencultuur en de koloniale grandeur,… Het zal nog wel wat tijd vergen eer we al onze indrukken hebben verwerkt.
Dag 9: het afscheid
- © Trias
Dit wordt onze laatste dag in Ecuador. Het was een boeiende ervaring en belooft voor de toekomst. Myriam en Olmedo van CORDTUCH zijn afgereisd naar Quito om met ons een afsluitende vergadering te beleggen. Ook Lieve en Margarita van Trias zijn van de partij.
We krijgen de kans om osn verblijf te evalueren. Gretig nemen Myriam en Olmedo onze feedback en tips voor de toekomst op. We maken de eerste afspraken voor de toekomst: Wij zullen alvast een overzichtje maken met tips voor het optimaliseren van de dienstverlening. CORDTUCH zal op basis van onze feedback een programma uitwerken voor een 15-daagse reis voor Neos-leden. Ook een bezoek van een delegatie van CORDTUCH staat in het vooruitzicht. Zo kunnen de bestuursleden en leden van CORDTUCH kennis maken met Neos en met toerisme hier in Vlaanderen. We stellen ook voor om elkaar in detail uit te leggen hoe elke beweging aan belangenverdediging doet: hoe Neos de bezorgdheden van de leden verzamelt en wat hiermee gedaan wordt. Ook de informatie en communicatie-inspanningen naar de leden toe zullen we toelichten. Op die manier hopen we een goed beeld te krijgen van de structuren en dynamieken in elkaars beweging. We kunnen elkaar zo ook inspireren om elk onze beweging nog te verbeteren.
Deze voorstellen zullen we eerst bespreken met de mensen uit de beweging. Bij Neos zullen de mensen van de Werkgroep Trias belangrijk zijn om de haalbaarheid van deze voorstellen te bekijken. Samen met de mensen van CORDTUCH zullen ze daarna afspraken maken voor het vervolg van deze uitwisseling. Het ziet er alleszins veelbelovend uit.
We nemen een lunch met onze vrienden van CORDTUCH en Trias. Met spijt nemen we daarna afscheid. Het feit dat we contact zullen houden (misschien wel terug zullen keren), maakt het afscheid makkelijker.
Daarna begeven we ons naar de luchthaven. Het wordt een hele terugreis, via Madrid naar Brussel. Moe, maar tevreden, nemen we plaats in onze zeteltjes. Het was een hele ervaring. De uitwisseling met CORDTUCH belooft boeiend te worden.